Recensie boek: ‘Het Dwaze van God’

Ik zou dit boek aanraden aan elke christen in de westerse wereld. Doorheen het boek gaan we met de auteur, Nik Ripken, op een spannende reis van Somalië naar Rusland, China en de islamitische wereld; van duisternis en wanhoop naar geloof, vertrouwen en hoop. De kern van het boek is de vraag: is God nog bezig in oorlogsgebieden zoals Somalië waar, met onze menselijke ogen, het kwaad de bovenhand heeft?

De eerste helft van het boek is een autobiografie van Ripken: hij schrijft kort over zijn jeugdtijd en bekering in Kentucky en zijn bediening in Malawi en Zuid-Afrika, maar het is vooral gericht op zijn hulpverlening in Somalië tussen de jaren 1992 en 1997. Tijdens de jaren ’90 leed Somalië onder een heel zware hongersnood waarin honderdduizenden overleden. Tegelijkertijd woedde er een wrede burgeroorlog . In dit land van zo’n 7 miljoen inwoners waren er nog geen 150 christenen. Ripken vertelt wat hij heeft gezien en meegemaakt tijdens zijn jaren in Somalië – als lezer voelde ik me er geschokt door en soms zelfs misselijk van. De eerste helft eindigt met verdriet en teleurstelling.

Maar het boek is nog niet gedaan! De tweede helft is totaal anders, zowel qua genre als qua gevoel. Toen Ripken terug naar de V.S. verhuisde in ’97, begon hij met een studie om te zien hoe christenen kunnen overleven en groeien in landen waarin christenen zwaar vervolgd zijn: communistisch Rusland en Oost-Europa, China en de islamitische wereld. Ripken legt zijn bevindingen voor door waargebeurde verhalen te vertellen van vervolgde christenen. De tweede helft van het boek is dus ook erg spannend! Maar het is niet gewoon een bundel verhalen. Door deze verhalen wijst Ripken naar principes en waarheden die ons helpen te begrijpen waarom God vervolging toelaat en hoe wij als christenen hierop moeten reageren.

Toen ik dit boek over de vervolgde kerk begon te lezen, had ik niet verwacht dat het zo bemoedigend zou zijn. Door Het Dwaze van God te lezen kan ik nu de wereld met hernieuwd vertrouwen tegemoet komen. Eén citaat van het boek zal ik nooit vergeten: ‘Laat het nooit gebeuren dat jullie in vrijheid prijsgeven wat wij in tijden van vervolging nooit prijsgegeven hebben! Dit is ons getuigenis van de opstandingskracht van Christus!’

Recensie film ‘Noah’

Recensie film ‘Noah’

Sinds 9 april is de film ‘Noah’ in België te zien in de bioscopen. De film is een echte Hollywoodblockbuster, gebaseerd op de geschiedenis van Noach uit het Bijbelboek Genesis. Dat niet-gelovigen een verfilming maken van een Bijbelse geschiedenis is naar mijn mening geen probleem. Het biedt ons een goede blik in de gedachtegang van hoe anderen de Bijbel bekijken en de mogelijkheid bestaat dat de verfilming redelijk getrouw is aan wat de Bijbel zegt. Wat ‘Noah’ betreft kan ik hier heel duidelijk in zijn: de verfilming is absoluut niet in lijn met wat we lezen in Genesis. De manier waarop gevallen engelen worden weergegeven (en vooral hun achtergrond) en het ontbreken van een duidelijke belofte dat God na de vloed verder wil met de mens en de conclusie die de Noach van de film hieruit trekt zijn enkele voorbeelden hiervan.

Wil dit dan zeggen dat we deze film links moeten laten liggen? Neen, zeker niet. Er zijn vele niet-gelovigen die deze film gaan bekijken, en vermoedelijk zijn daar ook mensen bij uit onze familie- of vriendenkring. De film kan een goede gelegenheid zijn om met deze mensen een gesprek over het geloof te hebben. De zondeval en verdorvenheid van de mens worden heel goed weergegeven en kunnen ons doen wijzen op het verlossingswerk van Jezus, waardoor de mens werkelijk gered kan worden.

geschreven door Jona Govaert